ஆனால் என் கடவுள் இளமையிலேயே இறந்து போனார்

செங்காந்தள் நிறமொத்த
அவள் பின்னால்தான்
அவர் சென்றதாக
மாடவீதி மக்கள் பேசிக்கொண்டனர்

அகாலத்தில் அவர்
அவ்வாறு சென்றது
அதிர்ச்சியையேற்படுத்த
மடவிளாகச் சாமியாரை
மண்டியிட்டது
அர்ச்சகர் கூட்டம்

ஊர் என்ன பழிக்குமோ
நாடென்ன பேசுமோவென
அச்சத்தில் இருந்தார்
குரு மகாசன்னிதானம்

திருக்காப்பிட்ட பின்
தேவடியா மகனுக்கு
தெருவில் என்ன வேலையென்று
ஓர் கூட்டம்
கத்திச் சென்றது
(நிச்சயம் தேவடியா மகன் என்றே அவர்கள்
கூறினார்கள்)

கையும் களவுமாக
பிடிப்பட்டவுடன்
குனிந்த தலை நிமிராது
கருவறை நோக்கிச் சென்றார்
எல்லாம் அறிந்த
இராமநாதீஸ்வரர்.

எள்ளும் கொள்ளும் வெடிக்க
ஒருக்களித்து
படுத்துக் கொண்டாள்
உடனுறையும்
ஞானாம்பிகை

மறு நாளிலிருந்து
மடிமீது
அவளை அமரவைத்தபடி
அருள்பாலித்துக் கொண்டிருந்தார்
அவர்.

அன்றிலிருந்து தான்
அவருக்கு
சுய இன்பப்பழக்கம்
ஏற்பட்டிருக்குமென
குரு மகாசன்னிதானம்
கூறத்தொடங்கினார்.

உடனுறையும்
ஞானம்பிகைக்கு
எந்தக் கேடும்
இப்போது
இல்லை.

ஞாபகத்தில் தேங்கிய வீடு

தன் வீட்டைக் கட்டிமுடித்த
திருப்தியில் உங்களை சிறுபுன்னகையோடு திரும்பிப்
பார்க்கிறாள்
சிறுமி சைதன்யா
சுவர் கோணலாக இருப்பதாக்கூறி நீங்கள் சிரிக்க
அவள் வாயிற்கதவை திறந்துவிட்டதாகக் கூறுகிறாள்
கை நுழைய முடியாத நுழைவாயிலைக்கொண்டு
என்ன செய்துவிட முடியுமென்கிறீர்கள்
உள்ளே நுழைந்து ஒளியேற்றிவிட்டேன் என்கிறாள்
ஒளிவெள்ளம் பெருகும் வீட்டை
தை மாத வெள்ளாமை கொண்டு நிரப்புவேனென்று
அவள் சூளுரைத்தபோது
ஈசானத்திக்கில் மேகம் திரண்டு மழை வலுக்கிறது

உங்களின் குற்றச்சாட்டுகள் பெருகிக்கொண்டே இருக்க
வீடுகளாக கட்டிக்கொண்டே இருக்கிறாள் அவள்
பின் அவளின் வேகம் உங்களை மௌனமாக்குகிறது
சடுதியில் எல்லா வீட்டிற்குள்ளும் நுழைத்து
திரும்புமவள் உங்களைப் பார்க்கிறாள்

பின் தலையுயர்த்தி ஈசானத்திக்கைப் பார்க்கிறாள்
குளிர்காற்றெடுக்க மின்னலும் இடியும் வலுக்கின்றன

என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை
தான் கட்டிய ஒவ்வொரு வீட்டையும்
வேகத்தோடு இடித்து தரைமட்டமாக்கி
தன் பாவாடையை உதறிக்கொண்டு கிளம்புகையில்
காற்றும் மழையும் சுழன்றடிக்கின்றன

இன்னும் பரவிக்கொண்டிருக்கிறது வெளிச்சம்
இடிபாடுகளுக்கிடையில்

வீடுகளிருந்த இடத்தை வெறித்துப்
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் நீங்கள்.